بخشی از نامۀ امیرالمؤمنین امام علی ع به امام حسین ع در منبعی یهودی

بسم الله الرحمن الرحیم

تجربهٔ تفکر:

In any event, the Geniza indicates that Jews in Egypt did read Shi'ite books. I found an extensive fragment of admonitions of a father to his son, in Hebrew characters, which is an abridged version of the caliph 'Alī's ethical will to his son Husayn, taken from a Shi'ite treatise of the fourth Muslim century. The piece consists of gnomes of pietist ethics, and contains nothing of an esoteric character.41

41) TS 13 J 22, f. 19, written on a piece of paper 24.5 cm. long and 8 cm. broad, as used in letters. The Shi'ite book: Ibn Shu'ba, Tuhaf al-'uqul min al al-rasül (Precious Gifts to the Minds from the Family of the Messenger) (Beirut, 1969), pp. 64-67. I am indebted to Professor M. J. Kister for the identification.

در هر صورت، جنیزه نشان می‌دهد که یهودیان در مصر کتاب‌های شیعی می‌خواندند. من قطعۀ مفصلی از اندرزهای پدری به پسرش را با حروف عبری پیدا کردم که نسخۀ خلاصه‌شده‌ای از وصیت‌نامۀ اخلاقی خلیفه علی به پسرش حسین است که از یک رسالۀ شیعی مربوط به قرن چهارم اسلامی گرفته شده است. این اثر شامل حکمتهایی با اخلاق زاهدانه است و هیچ چیز باطنی [اسماعیلی] ندارد.(۴۱)

۴۱) TS 13 J 22, f. 19,

نوشته‌شده روی تکه کاغذی به طول ۲۴.۵ صدم متر و عرض ۸ صدم متر، همانطور که در نامه‌ها استفاده می‌شود. کتاب شیعی: ابن شعبه، تحف العقول من آل الرسول (هدایای گرانبها به اذهان از خاندان پیامبر) (بیروت، ۱۹۶۹)، صفحات ۶۴-۶۷. من شناسایی این متن را مدیون استاد ام. جی. کیستر هستم.

A Mediterranean Society: The Jewish Communities of the Arab World as Portrayed in the Documents of the Cairo Geniza, Vol. V - The Individual 5, p. 399 & 619 (note)

Shelomo Dov Goitein; Paula Sanders; Gustave E. von Grunebaum Center for Near Eastern Studies

شرح

رساله‌ای اخلاقی به سبک غزالی. اخلاق کلاسیک با رگه‌هایی از تصوف. این نقل قولی از یک متن شیعی است - رجوع کنید به:

S.D. Goitein, "Meeting in Jerusalem": Messianic Expectations in the Letters of the Cairo Geniza", AJS Review 4 (1979): 43-57.

יא בני אוציך בתקוי אללה פי אלגיב ואלשהאדה

וכלמה אלחק פי אלרצא ואלגצב ואלקצד פי אלגנא

ואלפקר ואלעדל פי אלצדיק ואלעדו ואלעמל פי

אלנשאט ואלכסל ואלרצא ען אללה פי אלשדה ואלרצא

יא בני מן אבצר עיב נפסה שגל ען עיב

גירה ומן רצי בקסם אללה לם יחזן עלי מא

] ומן סל סיף בגי קתל בה ומן חפר לאכיה

אלמומן בירא וקע פיהא ומן התך אכיה כשף

עו.את ביתה ומן נסי כטיתה אסתעטם

כטיה גירה ומן אעגב בראיה צל ומא ...

... ומן תכבר על (צ"ל: עלי) אלנאס דל ומן כאלט

אלאנדאל אחתקר ומן דכל מדכל אלסו אתהם

ומן גאלס אלעלמא וקר ומן מזח אתכף בה

ומן אכתר מן שי ערף בה ומן כתר כלאמה (?)

כתר כטאוה ומן כתר כטאוה קל חיאוה

ומן קל חיאוה קל ורעה ומן קל ורעה

מאת קלבה ומן מאת קלבה דכל אלנאר

יא בני אלאדב כיר מיזאן וחסן אלכלק כיר

קרין יא בני אלעאקבה עשרה אגזא

תסעה מנהא פי אלצמת אלא ען דכר אללה

תעאלי ואחד פי תרך מגאלס אלספהא יא בני

זינה אלפקר אלצבר וזינה אלגנא אלשכר יא

בני לא כרם אעז מן אלתקוא ולא מעקל

אחרז מן אלורע ולא שפיע אנגח מן אלתובה

ולא לבאס אגמל מן אלעאפיה אלחרץ [[מפתא]]

מפתאח מפתאח אלמקת ומטיה אלנצב

אלתדכיר קבל אלעמל יומנך אלנדם ביס

אלזאד ללמעאד אלעדואן עלי אלגני טובא

למן אכלץ ללה עלמה [[ועלמה]] ועמלה

וחבה ובגצה וא.ה .תו..ה וכלאמה

וצמתה נקולה נפעלה

یا بنی اوصیک‌ بتقوی الله فی الغیب و الشهاده

و کلمه الحق فی الرضی و الغضب و القصد فی الغنا

و الفقر و العدل فی الصدیق و العدو و العمل فی

النشاط و الکسل و الرضی عن الله

فی الشدة و الرضی (الرخاء؟)

یا بنی من البصر عیب نفسه شغل عن عیب

غیره و من رضی بقسم الله لم‌ یحزن

علی ما...

و من سل سیف بغی قتل به و من حفر لاخیه

المؤمن بئراً وقع فیها و من هتک اخیه کشف صوئات (سوءات؟) بیته و من نسی خطیئته...

اینقدرش را حوصله کردم بخوانم.

غلط حتما دارم.